منبع اطلاعاتی مفید
مقالات ، ادبیات ، عکس ، آموزشهای زناشویی ، موارد جنسی و............
نوشته شده در تاریخ شنبه 17 اردیبهشت 1390 توسط . کردستانی | نظرات ()

 

جهان حاشیه در شهری که ساختار های طبقاتی آن روز به روز عیان تر می شود ، ویژگی های خاص خود را دارد . در چنین دنیایی طبقه ای با عنوان تهیدست از چه جایگاهی برخوردار است ؟ تهیدستان در جهان حاشیه با اتکا بر ضرورت به عنوان نیروی پیشبرنده یا محرک واقعی زندگی ، لحظات را در تجربه امکانی به نام زیستن سپری می کنند . گروه های وابسته به این بخش از حیات اجتماعی بر حکم همان ضرورت که حق حیات بهتر نام گرفته ، به جست و جوی سر پناه ، زمین یا رفاه حداقلی برمی خیزند .

مهاجرت های طولانی و پذیرش غربت از نفی در ساختار این طبقه خبر می دهد . اینجاست که به دست آوردن امکانات حداقلی بر اساس منطقی ساده به عنوان هدفی والا با هر وسیله ای توجیه می شود . دستیابی غیر قانونی و مستقیم به امکانات مصرفی جمعی چون زمین ، سرپناه ، فضا های عمومی و فرصت ها ، تحت تاثیر الزامات همان هدف والا قابل قبول فرض می شود . پذیرش این فرضیه ها از سوی اعضای طبقات تهیدست به استقلال آنها از دولت نیز کمک می کند . فرق قضیه این است که این جدایی هیچ شباهتی به جدایی جامعه مدنی از دولت ندارد .

 

 

نمود واقعی این جدایی در عدم تمایل به رعایت چارچوب های نظم مسلط رخ عیان می کند . می توان این تمایل به بی نظمی را نوعی سرکشی عمدی فرض کرد که نیروی خود را از انرژی رها شده در بطن فاصله های اجتماعی به دست می آورد .

این بی تمایلی ، نگاه کارشناسان را در تحلیل شخصیت طبقه تهیدست شهری با مشکل رو به رو ساخته است . عده ای از این گروه ، به عنوان گروه های حاشیه ای یاد می کنند و عده ای دیگر آنها را افرادی با تمایلات گریز از مرکز معرفی می کنند که تن به نظارت رسمی و کنترل مدرن در جامعه نمی دهند . در این تحلیل ، افراد این طبقه در عین حال که از ابعاد رهایی بخش دنیای مدرن بهره می برند ، از کنترل مدرن سرباز می زنند .

اعضای تهیدست که با فرار از مناطق کوچک به شهر های بزرگ پا نهاده اند ، تحت تاثیر شرایط زندگی تا اندازه بسیار زیادی در معرض فشار پیشامد های اقتصادی قرار دارند . این فشار ها در جوامع نوین و پیچیده صنعتی به عنوان خاستگاه شکل گیری طبقات تهیدست شهری عمل می کنند . در نتیجه طبیعی است که اقتضائات مبارزه برای کسب امکانات زندگی به هر طریقی به صورت بالقوه در میان اعضای این طبقه نسبت به سایر طبقات دیگر جدی تر عمل کند .

طبقه تهیدست ، طبقه ای رادیکال است . برای اعضای این طبقه منافع مشترک و هویت مشترک در محیط زندگی در قالب همان محدوده جغرافیایی قابل تشخیص است ، به همین دلیل رسیدن به حوزه عمل نزد اعضای این طبقه بر اساس تهدید مشترک صورت می گیرد . شاید از این روست که به گفته جامعه شناسان ، اعضای این طبقه وقتی با تهدید و خلعید در محل استقرار شان مواجه می شوند ، بلافاصله گرد هم جمع می شوند ، حتی اگر یکدیگر را نشناسند .

آنها در تحلیل عده ای دیگر از کارشناسان به اعضای « شبکه های انفعالی » لقب گرفته اند . اعضای این شبکه ها را کسانی چون دست فروش های خیابانی تشکیل می دهند . جزیره های جداگانه ای که بر اساس نیتی مشترک در جغرافیایی واحد گرد هم می آیند . با اینکه به ظاهر هیچ منافع مشترکی ندارند و به صورت جداگانه به حیات خویش ادامه می دهند ، اما به هر گونه تهدید در حوزه جغرافیایی فعالیت خویش پاسخ مشترکی می دهند .

اینجاست که به تعبیری بدون درک مفهوم شبکه های انفعالی ، درک بسیاری از رخداد های خیزش گونه و خود به خودی توده های منفعل در محیط های شهری ، دشوار و در عین حال ناممکن می شود . تهیدستان شهری در قالب این تحلیل به همان شبکه های انفعالی تعلق دارند . هرگونه احساس خطر از جانب نظم مسلط امکان هر پیشامدی را نزد آنان تقویت می کند . درگیری هایی که هراز گاهی در حاشیه شهر ها بین نیرو های شهرداری و ساکنان این مناطق صورت می گیرد ، از این زاویه قابل تفسیر است .

اعضای طبقه تهیدست در دنیای حاشیه در تلاش برای تغییر زندگی و دیدگاه خود نسبت به جهان هستند . آنها مجبورند روش زندگی و دیدگاه نظری خود را نسبت به دنیایی که به آن تعلق دارند ، عوض کنند تا دیدگاه شان با شرایط فنی و تولیدی جدید سازگار شود .

عدم سازگاری این دیدگاه به دو صورت رخ می دهد ؛ یا اعضای این طبقه حاضر به پذیرش این هماهنگی نیست یا جهان به گونه ای دشوار تر از توان ظرفیت فرهنگی ، اقتصادی و اجتماعی آنها خارج است . در هر دو حالت چه اتفاقی می افتد ؛ به نظر می رسد که جامعه صنعتی در چنین وضعیتی بیش از آنکه در فکر همکاری با اعضای این طبقه باشد ، در فکر فاصله انداختن میان خود و دنیای آنان است . استفاده از تعابیری چون حاشیه نشین ، تاییدی است بر این تحلیل .

این در حالی است که اعضای طبقه تهیدست به عنوان اعضای زنده و ارگانیک در جامعه صنعتی که مقتضیات اقتصادی موجب دشواری در زندگی شان شده است ، به فکر رها کردن روش موجود و معمول زندگی می افتند . این حرکت به سوی تغییر با هدف سرعت بخشیدن به حرکت تکاملی به عنوان هدفی والا لقب می گیرد . اینجاست که تهیدست در حاشیه قرار گرفته ، به وسایل رسیدن به هدف دیگر فکر نمی کند ؛ چه آنکه در فکر حفظ شرایط موجود نیست .

او به تغییر امیدوار است و با نوآوری - مخصوصا در حوزه شرایط اقتصادی و اجتماعی - به هیچ وجه مخالف نیست . هرگونه افزایش در تعداد مجرمانی چون سارقان در چنین مناطقی از این زاویه ، مورد تامل قرار می گیرد . این در حالی است که اینگونه حرکات از سوی اعضای این طبقه که با هدف تغییر شرایط موجود صورت می گیرد ، در نظام مسلط به دلیل منافات آن با نظم ساختاری به عنوان یک بی نظمی آشکار لقب می گیرد . اینجاست که یا از حرکت آنها جلوگیری می شود یا اینکه آن را تغییر شکل می دهد تا نظم به نظام اجتماعی بازگردد .

محافظه کاری نظام مسلط که بر چارچوب های قواعد زندگی مرفه شکل گرفته ، مانع هرگونه حرکت از سوی اعضای طبقات تهیدست می شود . اینکه اعضای این طبقات به صورت فردی امکان بالا آمدن از شرایط موجود را دارند ، تاثیری در تحلیل نهایی این نوشته ندارد ؛ چه آنکه در حالت کلی اعتراضی کوچک از سوی اعضای این طبقه به تزلزل در ساختار های اجتماعی و برهم زدن طبیعت تعبیر می شود . این درحالی است که رفتار های مشابه و به مراتب رادیکال تر احتمالی در میان اعضای دیگر طبقات ، اینگونه احتمال را به وجود نمی آورد .

اعضای طبقه مسلط با رویگردانی از خواسته های طبقات تهیدست در چنین مواقعی بیزاری خود از دردسر های سازگاری با وضعیت جدید را اعلام می کنند . مخالفت با ساخت شهر های جدید در مناطق تا پیش از این حاشیه لقب گرفته در جنوب شهر ، به معنی رویگردانی نظم مسلط از خواسته های طبقاتی است که قرار شده با اسکان احتمالی در اماکن و شهر های جدید ، شکل تازهای از زندگی را بپذیرند .

تهران تهیدست

در تهرانی که روز به روز بزرگ تر می شود ، نیرو های تهیدست با چه وضعیتی به زندگی ادامه می دهند . در مقدمه پیشین به عنوان فرض نظری به تحلیل زندگی این گروه ها پرداختیم . در این بخش به شکلی عینی تر با این پازل های در حاشیه لقب گرفته ، مواجه می شویم ؛ چه هر تلاشی برای شناخت این طبقات ، روحیات و موقعیات آنها ، کمکی است به تغییر شرایط نامناسب احتمالی در زندگی این افراد .

فراموش نباید کرد که فراهم آوردن امکانات مناسب برای زندگی تک تک اعضای این گروه ، کاری شدنی است که در قالب حق و حقوق انسانی قرار می گیرد ؛ حقوقی که سلسله مراتب اجتماعی و اقتصادی تهران تاکنون مانع از تحقق کامل آن شده است .

عدم تحقق این حقوق در شهری که هرم ژئوفیزیکی یا جغرافیایی آن در تطابق کامل با شرایط زیستی و سلسله مراتب اجتماعی اش یک موقعیت شمال به جنوب را به وجود آورده ، بیشتر به چشم می آید .

در این شهر همانگونه که می دانیم هرچه به سمت شمال حرکت کنید ، در مناطق بالاتر به محل سکونت افراد مرفه یا طبقه مرفه نزدیک تر می شوید ، مناطق پایین شهر یا نقاط در حاشیه لقب گرفته نیز یا به مهاجران تعلق دارد یا به کارگران ، از شرق به غرب شهر نیز در تسلط طبقه متوسط است .

بر اساس آمار موجود تا اواسط دهه ۵۰ ، تهران دارای ۵۰ محله تهیدست نشین بوده است . این مناطق که از فردای اصلاحات ارضی در نقاط دیگر مملکت در گوشه گوشه شهر ها نمایان می شدند ، به مکان پذیرش یا بنگاه های تهیدستان شهری لقب گرفتند . براساس سرشماری صورت گرفته در سال ۵۹ ، ۶۰ درصد خانوار این سکونتگاه ها به ازای هر نفر فقط ۵/۲ متر مربع سرپناه در اختیار داشتند . در آن دوران یک میلیون نفر تهیدست در مناطق ۵۰ گانه تهیدست نشین تهران زندگی می کردند . آنگونه که احتمال داده اند در مناطق غیرقانونی ۴۰۰ هزار نفر روزگار می گذرانده اند .

سکونتگاه های غیرقانونی در مناطقی چون ورامین ، قرچک و شهریار بیشتر از سایر مناطق به چشم می آمد . تمامی این افراد که حتی در مخروبه های حلبی ساز زندگی می کردند با وجود همه تفاوت ها در درآمد و کیفیت زندگی تا پایان دهه ۵۰ به شکل طبقه تهیدست در منظر دید قرار گرفته بودند . آنها نسبت به جریان اصلی زندگی شهری کاملا شناخته شده بودند . بعد از انقلاب تحت تاثیر شرایط تازه به وجود آمده ، سمت و سوی توجه به اعضای چنین طبقاتی اندکی تغییر کرد .

نگاه به مستضعفان در این زمان و شعار هایی که مبنی بر توجه به اعضای این طبقات سر داده می شد ، بیشتر واکنش به خواسته های گروه هایی بود که همواره بستر قدرتگیری خود را در میان طبقات تهیدست و کارگران پایین مرتبه جست و جو می کردند . گسترش تهران در کنار وضعیت سازندگی در سال های پس از جنگ ، شکل گیری طبقات نوکیسه تازه استقرار یافته در شهر های بزرگ و دلال مسلکی اوج گرفته که تمایلات سودانگارانه خویش را به همه حوزه های زندگی تسری داده بود ، در کنار رشد جمعیت در شهری چون تهران همه و همه منجر به تغییراتی در شرایط زندگی طبقات پایین دست شد .

آن فاصله کذایی بین شهر و نقاط پایین از میان برداشته شد . حلبی آباد ها که در اثر گفتمان انقلابی از بین رفته بودند ، جای خود را به منازل کوچک تر اما با کیفیت بهتر داد . طبقات تهیدست پیشین نیز با استقرار در شهر های تازه تاسیس به امکانات بهتری دسترسی پیدا کردند .

با این حال هیچکدام از این تغییرات در چشم اندازی کلی سبب از بین رفتن فاصله بین سلسله مراتب اجتماعی در شهر تهران نشد . همسو با حل طبقه پایین دست در درون ساختار اجتماعی که در بعضی اوقات نیز با اجبار همراه شد ( به مورد خاک سفید بنگرید ) ، طبقات مرفه نیز فاصله خود را با سایر بخش های حیات اجتماعی بیشتر کردند . برای درک فاصله موجود علاوه بر استفاده از چارچوب های تحلیلی مبنی بر علل فرودستی طبقات مهاجرنشین ، نیازمند تحلیل طبقه مرفه جدید نیز هستیم 




درباره وبلاگ
سلام دوست عزیز به وبلاگ خودتون خوش امدید . تو این وبلاگ هر چی بخواهید پیدا میشه . فقط خوب بگردید.
Iranbloglist.comوبلاگ برتر را انتخاب کنید.
موضوعات
آخرین مطالب
نظر سنجی
دوست عزیز نظرت راجب وبلاگ چیه




نویسندگان
آرشیو مطالب
پیوند ها
پیوندهای روزانه

 

گالری عکس
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :



تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن می باشد.

قالب وبلاگ

پیامک عاشقانه

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic